پرش به محتوای اصلی

ارایه اصطلاحی جدید در روانشناسی تعاملی: «ناپایایی»

نوشته دکتر ناصرالدّین کاظمی حقیقی ۲ دقیقه مطالعه مقاله کوتاه

برای: پژوهشگراندانشجویان

بر پایه بررسی پژوهشی انگاره تعادل روان در یک نمونه ۱۱۰۴ نفری از مردان و زنان ۱۸ تا ۴۰ ساله با تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی آشکار شد که یکی از حیطه‌های مهمّ این انگاره، مفهومی موسوم به «ناپایایی» است.

ناپایایی اشاره به پنج مؤلّفه دارد: هیجان پذیری، کنجکاوی، مادّیگرایی، تزلزل و بیتابی

هیجان پذیری یعنی «تأثّر از احساس و هیجان در تشخیص انتخابی بدون چیرگی هیجانی»

کنجکاوی یعنی «دست بر نداشتن از کنجکاویهای خطرناک و دردسرآفرین توأم با ناآرامی برای تجربه کردن»

مادّیگرایی به معنای «دوری از معنویّت و مقایسه همیشگی با دیگران برای جاه طلبی، بدون توجّه به پدیده مرگ»

تزلزل یعنی «فقدان صداقت و تعهّد بدون آینده نگری که موجب بروز رفتارهای نامتعادل می‌شود»

بیتابی به معنای «گرفتاری شکّ و تردید در حلّ مسائل، بیمناکی و نگرانی نسبت به حل آنها، دلمشغولی دائمی، احساس فرسودگی تدریجی، احساس دایمی دلنگرانی و خستگی، احساس تنهایی در هنگام دشواریها و احساس نگرانی برای بقای خود که مجموعاً موجب احساس ناآرامی و سردرگمی در زندگی می‌شود».

لذا «ناپایایی» در معنای گسترده یعنی: «دوری از معنویّت، فقدان صداقت و تعهّد و مقایسهٔ همیشگی با دیگران برای جاه طلبی، بدون آینده نگری و توجّه به پدیدهٔ مرگ که موجب گرفتاری شکّ و تردید در حلّ مسائل، بیمناکی و نگرانی نسبت به حلّ آنها، دلمشغولی دائمی، احساس فرسودگی تدریجی، احساس دائمی دلنگرانی و خستگی، احساس تنهایی در هنگام دشواریها و احساس نگرانی برای بقای خود می‌گردد. در چنین وضعیّتی تشخیصها و انتخابها، هیجانی هستند و کنجکاویهای خطرناک و دردسرآفرین برای تجربه، رهگشایی ندارد. این شرایط، مجموعاً منجرّ به احساس ناآرامی، سردرگمی، فقدان چیرگی هیجانی و بروز رفتارهای نامتعادل در زندگی می‌شود».