پرش به محتوای اصلی

راهنمای تفسیر فهرست بی‌تابی: عامل بی‌تابی از دل‌نگرانی، تردید و فشار ذهنی چه می‌گوید؟

نوشته هیئت تحریریه ۶ دقیقه مطالعه مقاله متوسط

برای: دانشجویان

«فهرست بی‌تابی» یکی از سنجه‌های سامانهٔ جستجوی استعداد است و در دستهٔ «بی‌تابی روانی» جای دارد. این سنجه نشان می‌دهد ذهن شما این روزها چقدر با دل‌نگرانی، تردید و فشار درگیر است. بنابراین مخاطب آن کسی است که می‌خواهد تصویری از وضعیت کنونی ذهن خود در رویارویی با مسائل زندگی به دست آورد. تأکید بر «این روزها» اهمیت دارد؛ زیرا آنچه این فهرست می‌سنجد، درگیری ذهنی فرد در دورهٔ کنونی زندگی اوست و بیانگر ویژگی ثابت و همیشگی او نیست.

پاسخ آنلاین به فهرست بی‌تابی در سامانهٔ جستجوی استعداد.

این فهرست تنها یک عامل دارد که همان «بی‌تابی» است. در این‌جا نخست معنای این عامل و معنای نمرهٔ بالا و پایین در آن را بیان می‌کنیم. سپس به خاستگاه این مفهوم در روان‌شناسی تعاملی می‌پردازیم و در پایان دلالت‌های نتیجه را بررسی می‌کنیم.

بی‌تابی

بر پایهٔ تعریف سنجه، این عامل نشان می‌دهد ذهن شما چقدر با دل‌نگرانی، شک و تردید در حلّ مسائل، احساس فشار و خستگی درگیر است. همچنین نشان می‌دهد این درگیری ذهنی چقدر بر خواب، تمرکز و آرامش روزانهٔ شما اثر می‌گذارد. بدین ترتیب در این عامل چهار حیطهٔ اساسی دیده می‌شود:

1 ـ دل‌نگرانی؛

2 ـ شک و تردید در حلّ مسائل؛

3 ـ احساس فشار؛

4 ـ خستگی.

در کنار این چهار حیطه، عامل بی‌تابی اثر این درگیری را بر سه قلمرو زندگی روزانه نیز در نظر می‌گیرد: خواب، تمرکز و آرامش.

با توجه به این تعریف، نمرهٔ بالا در این عامل یعنی ذهن فرد این روزها بیشتر با دل‌نگرانی، تردید، فشار و خستگی درگیر است و این درگیری خواب و تمرکز و آرامش روزانهٔ او را بیشتر تحت تأثیر قرار داده است. نمرهٔ پایین یعنی چنین درگیری ذهنی‌ای در این روزها کمتر است و اثر کمتری بر خواب، تمرکز و آرامش او دارد.

در روان‌شناسی تعاملی، «بی‌تابی» هیجانی ناخوشایند است که آرامش روانی را از آدمی سلب می‌کند. این هیجان در مواجهه با یک «مسأله» یا مشکل در زندگی آغاز می‌شود. درماندگی در حلّ مسأله فرد را رنج می‌دهد و فرد بی‌تاب در قبال مشکل خود احساس تنهایی می‌کند و در پی رفع این احساس است. به بیان دیگر، بی‌تابی روانی به معنای ناامیدی از خود، احساس دائمی خستگی و ناتوانی و دل‌نگرانی دائمی هنگام رویارویی با مسئله‌ای جدی در زندگی است.

مسأله‌ای که فرد را بی‌تاب می‌کند، از دو سرچشمهٔ عمده پدید می‌آید:

1 ـ «انتظارات غیرواقع‌بینانه» از زندگی؛

2 ـ رویداد غیرمنتظره.

از این رو بی‌تابی ماهیتی تعاملی دارد؛ یعنی از رابطهٔ میان انتظارات فرد و رویدادهای زندگی او برمی‌خیزد. نکتهٔ دیگر آن است که بی‌تابی به «اجرای تصمیم» نیز خدشه وارد می‌کند. همین امر نشان می‌دهد که درگیری ذهنی از حدّ یک احساس درونی فراتر می‌رود و به عمل فرد نیز راه می‌یابد.

یکی از جلوه‌های بی‌تابی «بی‌قراری» است که سه معنا دارد:

1 ـ دل‌مشغولی پایدار؛

2 ـ بی‌قراری فرسایشی؛

3 ـ لرزش بدن و کم‌کاری.

بی‌قراری فرسایشی دربرگیرندهٔ بی‌قراری‌ها و بی‌تابی‌های ذهنی است که امان فرد را می‌برد و به او احساس فرسودگی تدریجی می‌دهد. به‌ویژه هنگامی که مسأله حل نمی‌شود، فرد دچار ناامیدی می‌گردد.

جزء دیگری از بی‌تابی «گرفتاری درونی» است که در کنار بی‌قراری و گردش اندیشه می‌آید. گرفتاری درونی به معنای گفت‌وگوی ذهنی شدید دربارهٔ مسائل فکری مشغول‌کننده است. این گفت‌وگو فرد را دچار گرفتاری ذهنی مستمرّ، بی‌تابی دائمی و احساس تنهایی می‌کند و خواب را از او می‌گیرد. این مطلب به‌خوبی روشن می‌کند که چرا در تعریف عامل، اثر درگیری ذهنی بر خواب مورد توجه قرار گرفته است. افزون بر این، نگرانی نسبت به حلّ مسائل، به‌ویژه مسائل جدّی، با افزایش ضربان و تپش قلب نیز همراه دانسته شده است.

در چارچوب «پارادایم تعاملی هیجانی ـ هوشی»، بی‌تابی یکی از دو نوع واکنش هیجانی است؛ واکنش دیگر «پویایی» نام دارد. بر پایهٔ این پارادایم، هوش‌ها مستقل عمل نمی‌کنند و تعامل مستمرّ با هیجانات بر عملکرد آن‌ها اثر می‌گذارد. در قلمرو هوش تحلیلی، بی‌تابی به صورت اضطراب و نگرانی ناشی از تحلیل‌های عمیق ظاهر می‌شود که ممکن است به فرسودگی فکری برسد. در قلمرو هوش تحصیلی، بی‌تابی همان استرس و نگرانی ناشی از فشارهای تحصیلی است. در قلمرو کار نیز یافته‌ها نشان داده است که بی‌تابی روانی رابطهٔ معکوسی با رضایت شغلی دارد.

بی‌تابی همیشه نشانهٔ امری منفی نیست. در بحث معنویّت، بی‌تابی برای معنایابی در زندگی از «ناآرامی‌های قابل تقدیر» به شمار می‌آید؛ زیرا ابهام در هویت محیطی نمی‌تواند موجب آرامش شود و کسی که در معنای زندگی‌اش تردید دارد، طبیعتاً تشویش و دل‌نگرانی دارد.

نتیجه را چگونه بخوانیم و پس از آن چه کنیم

نخست باید توجه داشت که نتیجهٔ این فهرست تصویری از درگیری ذهنی «این روزها» است و تشخیص بیماری یا برچسب قطعی نیست. از دیدگاه روان‌شناسی تعاملی، فرد بی‌تاب در این سطح بیمار نیست و تنها به حمایت تخصصی نیاز دارد.

دوم آن‌که سرانجام بی‌تابی به سرنوشت مسأله بستگی دارد. اگر مسأله گشایش یابد، بی‌تابی نیز رفع می‌شود. اما اگر گشایشی پدید نیاید، ممکن است در نتیجهٔ شدت بی‌تابی اختلال روانی رخ دهد که مقتضی روان‌درمانی است. به همین دلیل گفته شده است که آسیب‌های روانی کم و بیش از بی‌تابی روانی سرچشمه می‌گیرند. اگر بی‌تابی درمان حمایتی نشود، باید در انتظار «بیماری» بود و افسردگی و اضطراب عمده‌ترین بیماری‌های ناشی از آن‌اند. بنابراین نمرهٔ بالا در این عامل را باید علامتی برای توجه جدی‌تر به وضعیت کنونی دانست و نه داوری نهایی دربارهٔ سلامت روان.

سوم آن‌که پاسخ تعاملی به بی‌تابی «روان‌درمانی حمایتی» است. روان‌درمانی حمایتی به معنای گستراندن چتر پشتیبانی برای فرد بی‌تاب از طریق بهره‌گیری از فنون تخصصی است و هدف آن حمایت از «خود» در برابر مشکلاتی است که فرد را تهدید می‌کنند. راهبرد این درمان بر تعدیل انتظارات استوار است؛ یعنی تعدیل «انتظار از خود» و «انتظار از محیط» و شناخت مراجع انتظارات. حمایتی که روان‌شناس حمایتی فراهم می‌آورد، این جنبه‌ها را دربر می‌گیرد: قدرت و توانایی، پناه‌دهی، همراهی، درک، پذیرش، مهرورزی، شکیبایی و صداقت. همین جنبه‌ها به روان‌شناس حمایتی مرجعیت می‌دهند. این نوع حمایت پاسخی مستقیم به همان احساس تنهایی است که فرد بی‌تاب در برابر مشکل خود تجربه می‌کند.

سرانجام باید دانست که روان‌درمانی حمایتی در یک پیوستار جای دارد. این پیوستار به ترتیب شامل راهنمایی، مشاوره، روان‌درمانی حمایتی و «بهسازی عاطفی ارزشی» است. بهسازی عاطفی ارزشی با درماندگی عمیق، بیماری اضطراب یا افسردگی سروکار دارد و برای فردی است که دچار بی‌تابی بوده و به هر علتی درمان حمایتی دریافت نکرده است. این فرایند تدریجی و طولانی است و هدف آن رسیدن به «پختگی عاطفی ارزشی» است؛ یعنی کاهش انتظارات از «محیط» و انتقال واقع‌بینانهٔ آن‌ها به «خود».

در همین زمینه بر نقش ارزش‌ها نیز تأکید شده است. ارزش‌ها به زندگی معنا می‌دهند و زندگی بدون نظام ارزشی به پوچی می‌گراید، بی‌تابی را شدت می‌بخشد و خطر افسردگی را در پی دارد. روشن است که شناخت به‌موقع بی‌تابی و بهره‌گیری از حمایت تخصصی، پیش از آن‌که درماندگی عمیق‌تر شود، راه را برای بازگشت آرامش روانی هموارتر می‌سازد.

نشانی آزمون: فهرست بی‌تابی.

منبع

سنجه‌های جستجوی استعداد، «فهرست بی‌تابی» — صفحهٔ آزمون

فرهنگ‌نامه، «آرامش در برابر بی‌تابی» — آرامش در برابر بی تابی

فرهنگ‌نامه، «روان‌درمانی» — روان درمانی

فرهنگ‌نامه، «بی‌تابی نوجوان» — بی تابی نوجوان

فرهنگ‌نامه، «تنهایی و بی‌تابی در دوران کرونا» — تنهایی و بی تابی در دوران کرونا